Podstawowe parametry rur PE do zastosowań wodociągowych
Rury polietylenowe stanowią obecnie standard w budowie nowoczesnych instalacji wodociągowych. Ich popularność wynika z doskonałej odporności na korozję oraz długowieczności przekraczającej 50 lat. Temperatura eksploatacji waha się od -20°C do +40°C, co czyni je idealnymi do instalacji zewnętrznych. Ciśnienie robocze wynosi od 10 do 16 barów, zależnie od klasy rury.
Średnica pe 32 należy do najpopularniejszych rozmiarów wykorzystywanych w przydomowych instalacjach. Grubość ścianki w tym rozmiarze wynosi 3,0 mm dla klasy SDR11 lub 2,4 mm dla SDR17. Przepływ wody przez taką rurę osiąga około 2,5 m³/h przy prędkości 2 m/s. Te parametry zapewniają wystarczającą wydajność dla większości gospodarstw domowych.
Norma PN-EN 12201 określa wymagania jakościowe dla rur przeznaczonych do transportu wody pitnej. Materiał PE100 gwarantuje najwyższą jakość i trwałość produktu. Współczynnik chropkości wynosi zaledwie 0,007, co minimalizuje opory przepływu. Dodatkowo rury te posiadają certyfikaty PZH potwierdzające ich przydatność do kontaktu z wodą pitną.
Metody łączenia i montażu rur polietylenowych
Spawanie doczołowe stanowi najbardziej niezawodną metodę łączenia rur PE o średnicach powyżej 63 mm. Temperatura spawania wynosi 210°C, a czas nagrzewania zależy od grubości ścianki rury. Wytrzymałość takiego połączenia osiąga 100% wytrzymałości samej rury. Proces wymaga jednak specjalistycznego sprzętu i doświadczonego operatora.
Złączki elektrooporowe oferują alternatywę dla mniejszych średnic oraz trudno dostępnych miejsc montażu. Czas spawania waha się od 15 do 45 minut, zależnie od rozmiaru złączki. Napięcie spawania wynosi standardowo 39V. Ta metoda zapewnia szczelność na poziomie 10⁻⁶ mbar·l/s, co spełnia najwyższe normy przemysłowe.
Połączenia mechaniczne z użyciem złączek zaciskowych znajdują zastosowanie w instalacjach tymczasowych lub remontowych. Moment dokręcania nakrętek wynosi od 25 do 40 Nm, zależnie od średnicy. Rura pe do wody łączona tą metodą wymaga regularnej kontroli szczelności co 12 miesięcy. Zaletą tej technologii jest możliwość szybkiego demontażu bez uszkodzenia elementów.
Praktyczne aspekty projektowania sieci wodociągowej
Głębokość układania rur wodociągowych musi uwzględniać strefę przemarzania gruntu w danym regionie. W Polsce wynosi ona od 80 cm na południu do 140 cm na północy. Dodatkowe 20 cm zapasu gwarantuje bezpieczeństwo przed zamarznięciem. Podłoże powinno być starannie przygotowane z piasku o frakcji 0-4 mm w warstwie 15 cm pod rurą.
Minimalna odległość od kanalizacji sanitarnej wynosi 1,5 m w pionie i 3,0 m w poziomie zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia. Przyłącza wodociągowe muszą być dodatkowo oznakowane taśmą ostrzegawczą w kolorze niebieskim. Przekroczenia z innymi instalacjami wymagają zastosowania rur ochronnych o długości minimum 2 m w każdą stronę.
Projektowanie tras rurociągów powinno minimalizować liczbę zakrętów i połączeń dla zmniejszenia strat ciśnienia. Promień gięcia pe 32 wynosi minimum 25 średnic, czyli 80 cm dla tej średnicy. Zawory odcinające należy instalować co maksymalnie 500 m trasy oraz przed każdym odgałęzieniem. Punkty najwyższe wymagają zaworów odpowietrzających, a najniższe – zaworów spustowych.
