Przejdź do treści

Jak podłączyć wentylator łazienkowy z opóźnieniem do łącznika światła?

Elektryka

Nowoczesna łazienka z kabiną prysznicową, w której pracuje wentylator wyciągowy

Wentylator wyciągowy w łazience działa tylko wtedy, gdy jest włączony, a wilgoć po kąpieli unosi się w powietrzu jeszcze długo po wyjściu z łazienki. Jeśli wentylator gaśnie razem ze światłem, para skrapla się na lustrze, płytkach i suficie. Rozwiązaniem jest wentylator z wyłącznikiem czasowym, nazywanym też timerem lub opóźnieniem. Włącza się razem ze światłem i pracuje jeszcze przez ustawiony czas po jego zgaszeniu.

Jak działa wentylator z opóźnieniem

Wentylator z timerem ma w kostce przyłączeniowej trzy zaciski zasilające zamiast dwóch:

  • L - stała faza, która zasila wentylator przez cały czas,
  • N - przewód neutralny,
  • S lub LT - wejście sterujące. Pojawienie się na nim napięcia uruchamia wentylator, a jego zanik rozpoczyna odliczanie czasu pracy.

Wejście sterujące podłącza się do przewodu idącego od łącznika do lampy. Kiedy włączasz światło, napięcie trafia jednocześnie do lampy i do wejścia S wentylatora. Po zgaszeniu światła wentylator pracuje dalej dzięki stałej fazie, aż upłynie ustawiony czas.

Czego potrzebujesz

  1. Stałej fazy, przewodu neutralnego i ochronnego w miejscu montażu wentylatora. W wielu łazienkach przy kratce wentylacyjnej nie ma żadnego przewodu, więc trzeba go doprowadzić z puszki lampy lub łącznika.
  2. Przewodu sterującego z łącznika lub z puszki lampy, czyli przewodu, na którym napięcie pojawia się po włączeniu światła.
  3. Najczęściej czterożyłowego przewodu, na przykład 4 x 1,5 mm², poprowadzonego od puszki lampy do wentylatora, albo przewodu trzyżyłowego, jeśli wentylator nie wymaga przewodu ochronnego, bo ma drugą klasę ochronności.

Schemat podłączenia krok po kroku

  1. Wyłącz obwód oświetlenia łazienki w rozdzielnicy i sprawdź brak napięcia próbnikiem w puszce lampy.
  2. W puszce lampy zidentyfikuj przewody: stałą fazę z zasilania, przewód łączony idący od łącznika do lampy, neutralny i ochronny.
  3. Do przewodu do wentylatora podłącz: stałą fazę do zacisku L, przewód łączony do zacisku S, neutralny do N i ochronny do PE, jeśli wentylator go wymaga.
  4. Połączenia w puszce wykonaj złączkami przeznaczonymi do przewodów o danym przekroju.
  5. Zamocuj wentylator w kanale lub otworze wentylacyjnym, podłącz przewody w kostce i zamknij obudowę.
  6. Włącz zasilanie, sprawdź, czy wentylator startuje razem ze światłem i czy pracuje po jego zgaszeniu.

Jeśli przy okazji wymieniasz łącznik światła, sposób jego wymiany opisujemy w tekście o wymianie zepsutego wyłącznika światła.

Zamiast prowadzić przewód z puszki lampy można także pobrać zasilanie z puszki łącznika, jeśli dochodzi do niej przewód neutralny. W starszych instalacjach w puszce łącznika często są tylko dwa przewody, faza i przewód do lampy, i wtedy połączenie trzeba wykonać w puszce oprawy.

Ustawienie czasu pracy

Czas opóźnienia ustawia się potencjometrem lub zworką wewnątrz wentylatora, zwykle w zakresie od około 1 do 15-30 minut. W łazience z prysznicem dobrym punktem wyjścia jest 10-15 minut. Część modeli ma też opóźnienie startu, które sprawia, że wentylator włącza się dopiero po minucie lub dwóch od zapalenia światła. Przy krótkim wejściu do łazienki, na przykład po umycie rąk, wentylator wtedy w ogóle nie rusza.

Zbyt krótki czas sprawia, że wilgoć nie zostaje usunięta. Zbyt długi zwiększa zużycie prądu i wyciąga z łazienki ciepłe powietrze. Najlepiej sprawdzić w praktyce, po ilu minutach lustro przestaje być zaparowane, i ustawić czas nieco dłuższy.

Strefy ochronne i stopień IP

Łazienka jest podzielona na strefy ochronne zależne od odległości od wanny i prysznica. Wentylator montowany w strefie nad wanną lub kabiną musi mieć odpowiedni stopień ochrony przed wodą, zwykle co najmniej IPX4, a w niektórych przypadkach jest wymagane zasilanie bardzo niskim napięciem bezpiecznym. Obwód oświetlenia i wentylatora w łazience powinien być chroniony wyłącznikiem różnicowoprądowym 30 mA.

Wentylatory do łazienek, w tym modele z timerem, higrostatem i czujnikiem ruchu, znajdziesz w kategorii wentylatory domowe łazienkowe.

Po montażu sprawdź skuteczność wentylatora prostym testem: przyłóż kartkę papieru do kratki. Przy pracującym wentylatorze powinna zostać przyciągnięta. Jeśli opada, kanał może być zatkany albo brakuje dopływu powietrza do łazienki.

Timer, higrostat czy czujnik ruchu

  • Timer - najprostszy, steruje się nim łącznikiem światła. Dobrze sprawdza się w większości łazienek.
  • Higrostat - wentylator włącza się sam, gdy wilgotność przekroczy ustawiony próg. Przydaje się w łazienkach, gdzie suszy się pranie.
  • Czujnik ruchu - wentylator rusza po wykryciu obecności, bez związku ze światłem. Wygodny w toaletach.

Wentylator a wentylacja grawitacyjna

W blokach z wentylacją grawitacyjną montaż wentylatora w kratce łazienkowej bywa kontrowersyjny. Wentylator zamyka częściowo przekrój kanału, a przy wyłączonym wentylatorze ogranicza naturalny ciąg. Dlatego w takich budynkach stosuje się wentylatory przeznaczone do wentylacji grawitacyjnej, z przepustnicą lub otworami, które nie blokują przepływu w czasie postoju. Zasady montażu warto uzgodnić z zarządcą budynku, bo kanał wentylacyjny jest częścią wspólną.

Typowe błędy

  • podłączenie wentylatora z timerem tylko do przewodu od łącznika, bez stałej fazy. Wentylator działa wtedy jak zwykły i gaśnie razem ze światłem,
  • zamiana przewodu L i S, przez co wentylator pracuje stale albo nie startuje,
  • montaż wentylatora w kanale wentylacji grawitacyjnej obsługującym kilka mieszkań bez zgody zarządcy budynku,
  • wentylator o zbyt dużej wydajności w łazience bez nawiewu powietrza. Bez dopływu powietrza, na przykład przez podcięcie drzwi, wentylator głośno pracuje, a wymiana powietrza jest słaba.

Jeśli wentylator po podłączeniu hałasuje lub wibruje, przyczyny i sposoby wyciszenia opisujemy w tekście o hałasującym wentylatorze łazienkowym.

Przeczytaj także